Met passiefbouw heeft u geen traditionele verwarming meer nodig

Woningen, kantoren, bedrijven of ziekenhuizen bouwen zonder verwarming- of koelingsysteem? Met passiefbouw kan het. Deze bijzondere constructiewijze heeft bovendien voor heel wat milieuvriendelijke innovaties in de bouwsector gezorgd.

De warmteverliezen zijn door een doorgedreven isolatie zo beperkt dat met het vermogen van bijvoorbeeld een strijkijzer een passiefhuis ’s winters warm blijft.

De term passiefbouw staat voor een specifieke bouwmethode voor gebouwen met een goed binnenklimaat, waarbij een traditioneel verwarmings- of koelsysteem overbodig is. Men probeert met andere woorden zo weinig mogelijk ‘actieve’ energie in het gebouw te stoppen. In de plaats daarvan haalt een passiefhuis zijn warmte uit zonlicht, lichaamswarmte van de bewoners, warmteverliezen van elektrische apparaten en warmterecuperatie bij mechanische luchtverversing.

Een gebouw wordt bestempeld als passief als aan twee basisvereisten is voldaan. De totale energievraag voor ruimteverwarming en -koeling moet beperkt blijven tot 15 kWh/m² geklimatiseerde vloeroppervlakte én de totale hoeveelheid primaire energie voor alle toepassingen, sanitair warm water en ruimteverwarming en -koeling is beperkt tot 120 kWh/m² geklimatiseerde vloeroppervlakte.

Om aan die eisen te voldoen, heeft een passief gebouw een hoog niveau aan thermische isolatie, zo weinig mogelijk koudebruggen en een minimale hoeveelheid infiltratie van lucht en gebruikt de constructie passieve zonne- en warmtewinsten. De warmteverliezen zijn door een doorgedreven isolatie zo beperkt dat met het vermogen van bijvoorbeeld een strijkijzer een passiefhuis ’s winters warm blijft. Om aan die overblijvende (lage) energiebehoefte tegemoet te komen, kunnen daarom hernieuwbare energiebronnen ingezet worden.

Driedubbele beglazing

Belangrijk bij dit alles zijn de conceptuele ingrepen bij de ruwbouw, zoals een heel goede isolatie van muren, vloeren en dak en het gebruik van driedubbele beglazing en speciaal raamwerk. Verder benut een passief gebouw zo veel mogelijk gratis energie uit de omgeving door een doordachte noord-zuid oriëntatie en indeling van de woning en het strategisch plaatsen van raampartijen. Dit levert gemiddeld een besparing op de energiefactuur op van 90 tot 95%. De meerkost van een passiefhuis bedraagt ongeveer 10 tot 15%. De terugverdientijd, sterk afhankelijk van het concept, de keuze van de materialen en de mate waarin optimaal op de passieve zonne-energie kan ingespeeld worden, schommelt tussen de 5 tot 20 jaar.

Het zeer energiezuinige concept is ontstaan in Duitstalig Europa en Scandinavië, waar het al sinds begin jaren ‘90 succesvol wordt toegepast. Ondertussen is passiefbouw zijn experimentele fase voorbij. Er bestaan niet enkel passieve woningen voor particulieren. Er verschijnen steeds meer projecten met een andere functie: passieve scholen, woonblokken, ziekenhuizen, kinderdagverblijven, kantoorgebouwen en publieksgebouwen.

Massief-passief en nul-energie-bouw

Steeds meer bouwers kiezen voor een passiefhuis met een optimale isolatie en oriëntatie, luchtdichte afsluiting, aangepaste glaspartijen en een balansventilatiesysteem met warmterecuperatie. Daarbij verliezen ze echter de traditionele bouwtradities met duurzame keramische bouwmaterialen en harde isolatieplaten niet uit het oog. Uit deze optiek werd het massief passiefhuis ontwikkeld, een uniek bouwconcept dat de economische en ecologische voordelen van een passiefhuis combineert met de duurzaamheid en het comfort van een goed geïsoleerde woning in baksteen.

Een stapje verder nog gaat de nul-energie-bouw. Bij deze gebouwen is het doel ‘passief’ te vertalen naar ‘energie-neutraal’ of ‘CO2-neutraal’: ze zijn zo ontworpen dat ze zelfredzaam zijn in hun energiebehoeften. Alles wat deze gebouwen nog nodig hebben aan energie, wordt op duurzame wijze in of rond het gebouw gewonnen. Bijvoorbeeld door warmtepompen, zonnecollectoren, fotovoltaïsche cellen of windkracht.

Karen Kerkhofs

Geen gerelateerde berichten.